De Jezuïetenberg is een groeve ten zuiden van Maastricht, dicht bij de Belgische grens. Hij wordt de berg van de jezuïeten genoemd (“berg” betekent hier “groeve”).
De groeve werd in de middeleeuwen uitgegraven. Men won er tufkrijt, een fijnkorrelig krijt dat voor de bouw bestemd was. In deze groeven telt men bijna 375 groevearbeiders die er steenblokken hebben uitgezaagd. Het gereedschap bestond uit houweel en zaag, waardoor gangen met bijzondere wanden ontstonden. Vanaf 1880 trokken de jezuïetenmonniken de groeve in op hun enige wekelijkse rustdag: de woensdag.
Ze maakten er talrijke beeldhouwwerken en reliëfs, maar ook schilderingen en tekeningen in houtskool en in kleur. In totaal ontstonden er zo’n 400 kunstwerken.
De jezuïeten waren vrij om te doen wat ze wilden. Daarom vindt men er zeer uiteenlopende werken.
Al deze werken samen beslaan 10 hectare, waarvan slechts 6 km toegankelijk is. Op 20 juli 1920 vond namelijk een grote instorting plaats, waardoor vijf hectare gangen verloren gingen. Een groot deel van de groeve verdween en een honderdtal kunstwerken ging voorgoed verloren.
Het pronkstuk van deze groeve is de ondergrondse kapel, waaraan tientallen jezuïeten hebben gewerkt. De virtuele rondleiding die ik heb gemaakt, toont slechts een heel klein deel van het werk van de beeldhouwers en schilders. Dat zegt genoeg over de hoeveelheid werken die zich op deze plek bevindt.
In 1967 verlieten de jezuïetenmonniken de plek. Het beheer en het onderhoud van de groeve gingen over naar de provincie Limburg en daarna naar een stichting met de naam “Jesuit Mountain Foundation”.
Sinds 1996 is het ondergrondse museum een beschermd rijksmonument.
Wilt u deze plek bezoeken, dan vindt u meer informatie op de website jezuietenberg.eu.
Deze rondleiding maakt deel uit van de catalogus van virtuele rondleidingen door het ondergrondse erfgoed.
